Slope House

Rzeźbiarska forma budynku reprezentuje czysty monolityczny minimalizm: naturalna deska na elewacjach, wchodząca w dialog z przyrodą, szara blacha na rąbek na dachu i prosty detal ograniczony do minimum.

Od strony drogi dojazdowej budynek prezentuje się, jako minimalistyczny dom, powściągliwy w okna. Ascetyczna wręcz elewacja pozbawiona jest dekoracji, a jej funkcję zdradza jedynie podwójna brama garażowa i ścieżka prowadząca do wejścia. Całość spektaklu rozgrywa się po południowej stronie budynku, gdzie dochodzi część rekreacyjna ulokowana na poziomie -1, tworząc z parterem elewację w większości przeszkloną.

Skierowanie na najbardziej pożądany widok okien, otwiera wnętrze domu na otaczającą panoramę.

Geometryczna struktura domu przykryta stromym dachem, niczym przestrzenna rzeźba, efektownie uzupełnia krajobraz nowoczesną formą.

Terenowe schody skomponowane z wycofanym względem bryły wejściem to efekt poszukiwań odpowiedniej formy, która podkreśli strefę wejściową. Uzyskano w ten sposób zadaszoną przestrzeń, unikając wprowadzenia dodatkowej formy architektonicznej.

Okazałe przeszklenia roztoczą widoki na rozległy las, okalający dom i powielą je, mnożąc odbicia natury w szklanych zwierciadłach.

Całość będzie stanowić enklawę, która zapewni mieszkańcom odpowiednią regenerację i prywatność.

Podział domu na trzy bryły, pozwolił na wejście w dialog z otaczającym krajobrazem. Rozczłonkowane formy nie przytłaczają swoja wielkością, zachowując jednocześnie wszystkie pożądane przez inwestorów funkcje domu.

Każda z trzech brył budynku stanowi oddzielną strefę życiową mieszkańców.

Elementem wiodącym są dwie bryły z dachem dwuspadowym uplastycznione o łącznik z dachem płaskim. Prostopadłościenna bryła ulokowana pomiędzy strefą dzienną a nocną stanowi odrębną jednostkę funkcjonalna – przestrzeń do pracy.

Stworzone zostały również wewnętrzne pół otwarte patia pełniące funkcję „zen” – widoczne z wnętrz pomieszczenia biurowego.

Strefa wejściowa prowadzi do części dziennej z kuchnią połączoną z jadalnią i salonem. Taras dostępny z salonu prowadzi kaskadowym zejściem do strefy relaksu.

Dodatkową atmosferę tworzy duży kominek umieszczony w centralnym punkcie domu, który nie tylko stanowi źródło ciepła, ale także idealnie kontrastuje z aurą zimowych dni, podkreślającym przytulność tego miejsca.

Cześć nocna domu została umieszczona w odrębnej bryle.

Ukształtowana w taki sposób, by rozdzielić główną sypialnię od dwóch pozostałych, lokalizując je po przeciwległych stronach budynku. Forma ta pozwoliła na kontrolowany zabieg wytworzenia odrębnych i intymnych przestrzeni z współistniejącymi pomieszczeniami pomocniczymi.

W części podziemnej znajduje się obszerny garaż na dwa pojazdy, pomieszczenia techniczne zapewniające efektywne zarządzanie wszystkimi systemami domu oraz strefa relaksu z basenem.

Do impregnacji drewna wykorzystano metodę – Shou-Sugi-Ban – stosowaną od stuleci w Japonii. Opalona a następnie wyszczotkowana i umyta deska w ekologiczny sposób zostaje zabezpieczona przed gniciem, grzybami i szkodnikami.

Dzięki naturalnym materiałom całość przybrała przyjazny, idylliczny charakter. Tym samym została zrealizowana idea stworzenia prywatnych enklaw w kameralnej skali.